[រឿងហ្គេយ៍ 18+]៖ ចំណងស្នេហ៍ត្រីភាគី (ហាមក្មេងក្រោម ១៨ ឆ្នាំអាន)

ពន្លឺព្រះអាទិត្យនាដើមរដូវប្រាំងនៅក្រុងភ្នំពេញ ចាំងជះកម្ដៅយ៉ាងខ្លាំងមកលើដីខ្សាច់ និងសួនច្បារមុខសាលាសកលវិទ្យាល័យដ៌ល្បីមួយ។ Jack និង ដារ៉ូ ដើរចេញពីរបងសាលាទាំងទឹកមុខស្រស់ស្រាយ ក្រោយពីបានបញ្ចប់ការប្រឡងបញ្ចប់ឆ្នាំយ៉ាងជោគជ័យ។

«ហ៊ើយ! ចប់មួយរឿងហើយដារ៉ូអើយ... ចុងសប្ដាហ៍នេះអញបបួលហែងធ្វើអីញ៉ាំជុំគ្នានៅផ្ទះ ព្រោះម៉ាក់អញមិននៅទេ គាត់ទៅខេត្តបាត់ហើយ» Jack និយាយទាំងញញឹម រួចបោះកាតាបទៅលើតុថ្មម៉ាប។

ដារ៉ូដែលជាមិត្តស្និទ្ធស្នាលបំផុត ងក់ក្បាលយល់ព្រមទាំងចិត្តអន្ទះសារ៖ «អូខេ! អញយល់ព្រម... ចង់ជួបប៉ាឯង ដែរ យូរហើយមិនបានមកលេងគាត់»។

 

នារសៀលថ្ងៃចុងសប្ដាហ៍ ដារ៉ូមកដល់ផ្ទះ Jack ។ ប៉ុន្តែ Jack ប្រាប់ថាគេត្រូវឆ្លៀតទៅផ្សារទិញម្ហូប និងភេសជ្ជៈខ្លះបន្ថែម ទុកឱ្យដារ៉ូនៅជួយ សុធារិទ្ធ រៀបចំកន្លែងអាំងសាច់នៅក្រោយផ្ទះ។

ដារ៉ូដើរទៅក្រោយផ្ទះ ឃើញសុធារិទ្ធកំពុងមមាញឹកលើកតុ កៅអី និងរៀបចំចង្ក្រានអាំងសាច់។ បុរសវ័យ ៣៧ ឆ្នាំរូបនេះ ស្លៀកតែខោខ្លីត្រឹមភ្លៅពណ៌សស្ដើង និងអាវយឺតវាលក្លៀកដែលទទឹកញើសជោក បង្ហាញឱ្យឃើញសាច់ដុំស្មាមាំមួន និងរាងកាយដ៏មាំខាប់។

«អូ! មកដល់ហើយក្មួយដារ៉ូ... មក! ជួយលើកកៅអីនេះបន្តិច ក្ដៅណាស់វើយថ្ងៃនេះ!» សុធារិទ្ធបន្លឺឡើងទាំងដកដង្ហើមដង្ហក់។

ដារ៉ូលូកដៃជួយលើកតុបណ្ដើរ ដៀងភ្នែកសម្លឹងមើលរាងកាយរបស់សុធារិទ្ធបណ្ដើរ។ រាល់ពេលដែលសុធារិទ្ធឱន ឬរំកិលខ្លួន សាច់ដុំទ្រូងដ៏ធំរបស់គាត់រង្គើចុះឡើង ធ្វើឱ្យដារ៉ូមានអារម្មណ៍ជ្រួលច្របល់ខុសធម្មតា។ សុធារិទ្ធដែលជាមនុស្សចាស់វស្សា ក៏ចាប់អារម្មណ៍ដឹងពីខ្សែភ្នែកចម្លែករបស់ដារ៉ូដែរ តែគាត់ធ្វើមិនដឹង។

«អូយ... ក្ដៅខ្លាំងណាស់!» សុធារិទ្ធរអ៊ូ រួចលើកជាយអាវយឺតឡើងជូតញើសលើផ្ទៃមុខ បង្ហាញឱ្យឃើញសាច់ដុំក្បាលពោះកង់ៗ និងរោមផ្ចិតខ្មៅក្រាស់ដែលរត់ចូលទៅក្នុងចង្កេះខោ បង្កើតបានជាភាពសិចស៊ីរកអ្វីប្រៀបមិនបាន។ ដារ៉ូដៀងភ្នែកមើលតិចៗទាំងបេះដូងលោតឌុបៗ ព្រោះខ្លាចសុធារិទ្ធចាប់អារម្មណ៍ដឹង។

ឃើញដារ៉ូកំពុងតែភ្លឹក សុធារិទ្ធក៏នឹកឃើញចង់លេងល្បែងមន្តស្នេហ៍បន្តិច។ គាត់ដើរទៅក្បែររបងផ្ទះ រួចទាញទុយោស្រោចផ្កាមកបើកទឹកបាញ់ស្រោចមកលើខ្លួនប្រាណ។

«ផឹប!» ទឹកត្រជាក់ស្រិបហូរជម្រះកម្ដៅ និងញើសចេញពីស្បែកស្រអែមមាំមួនរបស់សុធារិទ្ធ។ ខោខ្លីពណ៌សស្ដើងដែលគាត់ស្លៀក នៅពេលត្រូវទឹកជោកបែបនេះ វាក៏ប្រែជាថ្លាដូចកញ្ចក់ និងរឹតជាប់នឹងសាច់ភ្លៅ បង្ហាញឱ្យឃើញរូបរាង «នាគរាជ» និង «ពងស្វាស» ដ៏មហិមារបស់គាត់យ៉ាងច្បាស់ក្រែតនៅក្រោមក្រណាត់សើមថ្លានោះ។

ដារ៉ូឈរធ្មឹង វិលវល់រកដកចិត្តមិនរួច។ គេសម្លឹងមើលតំណក់ទឹកដែលហូរកាត់សាច់ដុំសុធារិទ្ធ និងរូបរាងនាគកំណាចដែលកំពុងតែលេចចេញមកយ៉ាងមានអំណាច។ ខួរក្បាលរបស់ដារ៉ូនៅពេលនេះ លែងគិតរឿងអាំងសាច់ទៀតហើយ គេគិតតែម្យ៉ាងគត់គឺចង់ប៉ះពាល់ និងស្គាល់ទំហំពិតរបស់បុរសម្នាក់នេះ។

លុះល្ងាចបន្តិច Jack ក៏ត្រឡប់មកពីផ្សារវិញទាំងយួរឥវ៉ាន់ពេញដៃ។ សុធារិទ្ធក៏សុំខ្លួនទៅផ្លាស់ខោអាវ៖ «តោះ... ពីរនាក់ឯងរៀបចំបន្តទៅ ពូសុំទៅដុសខ្លួនបន្តិច សើមអស់ហើយ!»

ដារ៉ូសម្លឹងមើលតាមខ្នងមាំរបស់សុធារិទ្ធដែលដើរចូលក្នុងផ្ទះ ទាំងអារម្មណ៍នៅតែដក់ជាប់នឹងរូបភាពនាគរាជក្រោមខោសើមថ្លាមិញនេះមិនឈប់។ គេមិនដឹងទេថា រាត្រីនេះច្បាស់ជាមានមេរៀនដ៏រោលរាលដែលគេមិនធ្លាប់ជួបក្នុងជីវិតឡើយ។

មេឃចាប់ផ្ដើមងងឹតស្លុប ពន្លឺព្រះច័ន្ទពណ៌ប្រាក់ជះមកលើតុអាហារនៅក្រោយផ្ទះ បង្កើតបានជាបរិយាកាសដ៏អាប់អួល។ ក្លិនសាច់អាំងឈ្ងុយភាយពេញច្រមុះ លាយឡំនឹងសំឡេងបើកកំប៉ុងភេសជ្ជៈ និងសំឡេងជជែកគ្នាយ៉ាងសប្បាយរីករាយពីមិត្តភក្តិទាំងពីរ និងប៉ាចុងដែលទើបតែចុះមកវិញក្នុងឈុតខោខ្លីត្រឹមភ្លៅពណ៌ប្រផេះសាមញ្ញបំផុត។

ពួកគេផឹក ជជែកគ្នាពីនេះពីនោះ តាំងពីរឿងរៀនសូត្រ រហូតដល់រឿងអនាគត។ ជាតិអាកុលចាប់ផ្ដើមជ្រាបចូលក្នុងខ្លួនបន្តិចម្ដងៗ ធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខម្នាក់ៗប្រែជាក្រហមព្រឿងៗ។

«អូយ... អញដូចជាវិលមុខខ្លាំងណាស់ដារ៉ូ! សុំទៅដេកមុនហើយ... ពួកហែងផឹកបន្តជាមួយប៉ាអញទៅ» Jack ពោលទាំងសំឡេងស្អក រួចក៏ងើបដើរចូលក្នុងផ្ទះទាំងទ្រេតទ្រោត បន្សល់ទុកតែ ដារ៉ូ និង ប៉ារបស់គេ ឱ្យអង្គុយទល់មុខគ្នាក្រោមពន្លឺភ្លើងពណ៌លឿងទុំខ្សោយៗ។

ខ្យល់អាកាសនាពេលរាត្រីចាប់ផ្ដើមត្រជាក់ស្រិប ប៉ុន្តែកម្ដៅស្រវឹង និងភ្លើងតណ្ហាក្នុងចិត្តដារ៉ូ បែរជាពុះកញ្ជ្រោលឡើងខ្លាំងទៅវិញ។ ក្រោយពី Jack ដើរចូលទៅដេកបាត់ សភាពនៅតុអាំងសាច់ខាងក្រៅផ្ទះសល់តែភាពស្ងប់ស្ងាត់ លាយឡំនឹងសំឡេងដង្ហើមវែងៗរបស់ សុធារិទ្ធ ដែលកំពុងផ្អែកខ្នងនឹងកៅអី បិទភ្នែកជិតហាក់ដូចជាលង់លក់ក្នុងភពស្រវឹងយ៉ាងជ្រៅ។

រូបភាពសុធារិទ្ធស្រោចទឹកលើខ្លួនប្រាណកាលពីថ្ងៃត្រង់ បង្ហាញរាងនាគរាជមហិមាក្រោមខោសើមជោក នៅតែតាមលងបន្លាចខួរក្បាលដារ៉ូមិនឈប់។ គេសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏មានមន្តស្នេហ៍ និងរាងកាយមាំមួនរបស់ប៉ាមិត្តភក្តិម្នាក់នេះ រួចក៏សម្រេចចិត្ត៖

«ពូ... ពូសុធារិទ្ធ! ក្រោកឡើងពូ ទៅដេកលើសាឡុងក្នុងផ្ទះវិញទៅ ខាងក្រៅរងាណាស់!» ដារ៉ូហៅផង អង្រួនស្មាផង តែសុធារិទ្ធនៅតែធ្វើជាដេកលក់មិនដឹងខ្លួន។ តាមពិតទៅ បុរសវ័យកណ្ដាលម្នាក់នេះមិនបានស្រវឹងដល់ថ្នាក់ហ្នឹងឡើយ គាត់គ្រាន់តែធ្វើពុតដើម្បីចង់ដឹងថា តើក្មេងម្នាក់នេះមានបំណងអ្វីមកលើគាត់តែប៉ុណ្ណោះ។

ដារ៉ូក៏សម្រេចចិត្តលូកដៃគ្រាសុធារិទ្ធក្រោកឡើង។ សាច់និងសាច់ប៉ះគ្នា ធ្វើឱ្យដារ៉ូស្រើបស្រាលរកអ្វីប្រៀបមិនបាន ជាពិសេសនៅពេលដែលដៃរបស់គេប៉ះនឹងសាច់ដុំទ្រូងដ៏មាំ និងចង្កេះដ៏ហាប់ណែនរបស់សុធារិទ្ធ។ គេគ្រាបុរសម្នាក់នេះចូលមកក្នុងផ្ទះយ៉ាងពិបាក រួចក៏ដាក់គាត់ឱ្យដេកផ្អែកលើសាឡុងទន់ល្មើយក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ដែលមានពន្លឺភ្លើងពណ៌លឿងទុំព្រឿងៗ។

នៅពេលរាងកាយបានប៉ះនឹងសាឡុង សុធារិទ្ធក៏ចាប់ផ្ដើមបញ្ចេញល្បិច។ គាត់ធ្វើជាបិទភ្នែក ដកដង្ហើមវែងៗហាក់ដូចជាលក់ស្កប់ស្កល់ រួចក៏មានបំណងលើកជើងម្ខាងគងឡើងលើបង្អែកសាឡុង។ កាយវិការកន្ធែកជើងនេះ ធ្វើឱ្យខោខ្លីពណ៌ប្រផេះដ៏ទូលាយរបស់គាត់របើកឡើងយ៉ាងខ្លាំង បណ្ដាលឱ្យ «ពងស្វាស» ទាំងគូដែលធំមាំ និងខ្មៅអមដោយរោមខ្មៅមួយៗ សំយាកធ្លាក់មកតាមជើងខោខ្លីយ៉ាងច្បាស់ក្រែតនៅចំពោះមុខដារ៉ូ។

ដារ៉ូលេបទឹកមាត់ក្អឹក ភ្នែកសម្លឹងមើល «អាប្អូនតូច» និងពងស្វាសដ៏មានអំណាចរបស់សុធារិទ្ធដែលកំពុងបង្ហាញរិទ្ធនៅចំពោះមុខ។ គេញ័រដៃញ័រជើង រកធ្វើអ្វីមិនត្រូវ ព្រោះទំហំដែលគេឃើញផ្ទាល់ភ្នែកនៅពេលនេះ វាធំជាងអ្វីដែលគេធ្លាប់ស្រមៃឆ្ងាយណាស់។

គេសន្សឹមៗលូកដៃទៅបើកជើងខោខ្លីនោះឱ្យកាន់តែធំ ដើម្បីឱ្យនាគកំណាចលោតចេញមកក្រៅទាំងស្រុង។ ខណៈដែលដារ៉ូកំពុងអង្អែលពីលើខោទាំងភ័យផងអរផង សំឡេងគ្រលួចមួយក៏បន្លឺឡើង៖

«បៀមឱ្យពូផង... ដារ៉ូ!»

ដារ៉ូភ្ញាក់ក្រញ៉ាង ស្ទើរតែដាច់ផ្ងារពីសាឡុង។ នេះគឺជាសំឡេងរបស់សុធារិទ្ធ! បុរសម្នាក់នេះមិនបានដេកលក់ឡើយ...។

ដារ៉ូភ្ញាក់ក្រញ៉ាង ស្ទើរតែធ្លាក់ពីលើកៅអី។ នេះគឺជាសំឡេងរបស់សុធារិទ្ធ! គេកាន់តែភ័យ រួចប្រញាប់ដកដៃចេញទាំងញាប់ញ័រ៖ «សុំ... សុំទោសពូ! ខ្ញុំ... ខ្ញុំសុំទោស!» គេបម្រុងនឹងក្រោកដើរចេញទៅវិញ តែសុធារិទ្ធចាប់ដៃគេជាប់យ៉ាងណែន។

«មិនអីទេ... មិនបាច់សុំទោសពូឡើយ។ ក្មួយអាចលេងវាបាន... តាមចិត្តឯងចង់!» និយាយរួច សុធារិទ្ធក៏ស្រាតខោចេញអស់ បង្ហាញឱ្យឃើញ «នាគកំណាច» ដ៏មហិមាដែលកំពុងងើបឈរអំនួតយ៉ាងរឹងមាំនៅចំពោះមុខដារ៉ូ។

ដារ៉ូលែងខ្វល់ខ្វាយពីឋានៈជាប៉ារបស់មិត្តភក្តិ ឬភាពខុសឆ្គងអ្វីទាំងអស់ ខួរក្បាលរបស់គេត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយភាពស្រេកឃ្លានដែលលាក់ទុកជាយូរមកហើយ។ គេឱនមុខចុះឈ្មុសឈ្មុលអណ្ដាតដ៏ក្ដៅឧណ្ហៗ ទៅលើគុម្ពស្មៅខ្មៅក្រាស់ដែលដុះជុំវិញគល់ក្ដរបស់សុធារិទ្ធយ៉ាងងប់ងល់។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ដារ៉ូបានប្រើមាត់ត្របាក់បៀម «ផ្លែសិដា» ទាំងគូរបស់បុរសវ័យកណ្ដាលម្នាក់នេះ ជញ្ជក់ញីញ៉ក់យ៉ាងខ្លាំងក្លា បង្កើតបានជាសំឡេងរោលរាលពេញបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវដ៏ស្ងប់ស្ងាត់។

សុធារិទ្ធផ្ងារក្បាលទៅក្រោយ ដៃទាំងសងខាងខ្វារកម្រាលសាឡុងយ៉ាងណែន ថ្ងូរចេញមកពេញបំពង់ក ខណៈដែលដារ៉ូកំពុងតែបម្រើ «នាគកំណាច» របស់គាត់យ៉ាងអស់ពីចិត្ត។

«អ្ហឺស... បែបហ្នឹងហើយ... ដារ៉ូ... ស្រួលណាស់ក្មួយ!» សុធារិទ្ធបន្លឺឡើងទាំងដង្ហើមញាប់ស្មេរ។

«ប៉ា?...» ស្រាប់តែសំឡេងមួយបន្លឺឡើងយ៉ាងស្រទន់ពីក្រោយខ្នង ធ្វើឱ្យដារ៉ូ និងសុធារិទ្ធស្រឡាំងកាំងដូចត្រូវរន្ទះបាញ់។ សកម្មភាពដ៏រោលរាលអម្បាញ់មិញត្រូវបានបញ្ឈប់ភ្លាមៗ។ អ្នកទាំងពីរងាកមុខទៅរកម្ចាស់សំឡេងទាំងទឹកមុខស្លេកស្លាំង និងបេះដូងលោតខុសចង្វាក់។ Jack ឈរនៅមាត់ទ្វារបន្ទប់គេង សម្លឹងមើលទិដ្ឋភាពដ៏អាក្រាតនៅចំពោះមុខទាំងភ្នែកមិនព្រិច។

សុធារិទ្ធប្រញាប់ក្រោកឈរឡើងទាំងខ្លួនននោលគក ភាពជាបុរសដ៏មាំមួនរបស់គាត់នៅតែត្រដែតត្រដឹមនៅឡើយ។ គាត់ដើរមករក Jack ទាំងអារម្មណ៍បារម្ភ និងខុសឆ្គងលាយឡំគ្នា៖

«កូន... Jack!» សំឡេងរបស់គាត់ញាប់ញ័រ ព្រោះខ្លាចកូនប្រុសខឹងសម្បារ ឬទទួលយកទិដ្ឋភាពដែលមិត្តភក្តិស្និទ្ធស្នាលបំផុត កំពុងតែផ្ដល់ក្ដីសុខឱ្យប៉ាចុងរបស់ខ្លួនបែបនេះមិនបាន។

ចំណែកដារ៉ូវិញ បានត្រឹមតែអង្គុយធ្មឹងលើឥដ្ឋ ក្បែរសាឡុង ឱនមុខចុះទាំងភាពអៀនខ្មាស និងភ័យខ្លាចថាចំណងមិត្តភាពរវាងគេ និង Jack នឹងត្រូវបញ្ចប់នៅយប់នេះ។ ប៉ុន្តែទឹកមុខរបស់ Jack បែរជាមិនបង្ហាញពីភាពខឹងសម្បារទាល់តែសោះ ផ្ទុយទៅវិញ... ភ្នែករបស់គេបែរជាបញ្ចេញពន្លឺម្យ៉ាងដែលដារ៉ូ និងសុធារិទ្ធនឹកស្មានមិនដល់។

«មិនអីទេប៉ា... កូនយល់ពីអារម្មណ៍របស់ប៉ា និងដារ៉ូយ៉ាងច្បាស់ ព្រោះកូនខ្លួនឯងក៏ធ្លាប់មានអារម្មណ៍ពុះកញ្ជ្រោលបែបហ្នឹងចំពោះប៉ាដែរ»។ សម្ដីដ៏ស្រទន់របស់ Jack ធ្វើឱ្យបរិយាកាសដែលតានតឹង ប្រែជាចំហាយស្នេហាភ្លាមៗ។

សុធារិទ្ធ ញញឹមទាំងក្ដីសុខ គាត់មិននឹកស្មានថាបុត្រារបស់គាត់មានចិត្តទូលាយដល់ថ្នាក់នេះឡើយ។ គាត់លូកដៃមាំទៅទាញ Jack មកថើបក្រេបជញ្ជក់យ៉ាងរោលរាល រួចក៏ផ្ដួលរាងកាយសខ្ចីរបស់ Jack ទៅលើសាឡុងទន់ល្មើយ។ ដារ៉ូ ដែលយល់ស្ថានការណ៍ច្បាស់ ក៏រលាយអស់នូវភាពភ័យខ្លាច គេលូនចូលមកក្បែរអ្នកទាំងពីរទាំងបេះដូងលោតឌុបៗ។

ដៃម្ខាងរបស់ដារ៉ូ លូកទៅអង្អែល «ក្ដ» របស់ Jack ដែលកំពុងតែងើបឡើងរឹងកំព្រឹសក្នុងខោ។ ឯដៃម្ខាងទៀតរ៉ូតនាគរាជរបស់សុធារិទ្ធឡើងចុះយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ។ Jack មិនបង្អង់យូរ គេប្រញាប់សម្រាតខោចេញអស់ បញ្ចេញនាគរាជដ៏សង្ហាមិនចាញ់ប៉ារបស់គេឡើយ ឱ្យដារ៉ូប្ដូរមកប្រើមាត់បម្រើគេវិញម្ដង។

ក្នុងពេលជាមួយគ្នា សុធារិទ្ធដែលពោរពេញដោយបច្ចេកទេស ក៏ចាប់ផ្ដើមផ្ដល់រង្វាន់ឱ្យដារ៉ូវិញដែរ។ គាត់ប្រើអណ្ដាតដ៏ក្ដៅឧណ្ហៗ លិទ្ធបបោសអង្អែលតាំងពីភ្លៅដារ៉ូ ឡើងមកដល់បរិវេណនាគរាជ រួចបង្អូសមកដល់ក្បាលពោះដែលមានសាច់ដុំស្ដើងៗ និងចុងសុដន់ដែលកំពុងឡើងរឹង។ ចុងក្រោយ សុធារិទ្ធក៏បង្អោនមុខមកថើបញីញ៉ក់ត្រង់កដារ៉ូយ៉ាងខ្លាំងក្លា បង្កើតឱ្យយុវជនរូបនេះថ្ងូរចេញមកពេញបំពង់ក និងដកដង្ហើមហង្ហក់ស្ទើរដាច់ខ្យល់ក្នុងឋានសួគ៌ត្រីភាគីនេះ។

រាងកាយទាំងបីដែលននោលគក បានពាក់ព័ន្ធគ្នាដូចជាខ្សែចំណងដែលមិនអាចស្រាយចេញ។ សំឡេងថ្ងូររោលរាល និងក្លិនកាយបុរសដែលភាយពេញបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ បានធ្វើឱ្យរាត្រីនេះក្លាយជាជំពូកថ្មីនៃជីវិតរបស់ពួកគេម្នាក់ៗ ដែលពោរពេញដោយភាពត្រេកត្រអាល និងការបើកចំហរដែលគ្មានអ្នកណាអាចដឹងឡើយ។

បរិយាកាសក្នុងបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវកាន់តែអាប់អួលខ្លាំងឡើង ខណៈដែលបុរសទាំងបីនាក់កំពុងតែដុតកម្ដៅតណ្ហាឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកមិនដាច់សូរ។ សុធារិទ្ធ ដែលជាអ្នកមានបទពិសោធន៍ជាងគេ បានសម្លឹងមើលរាងកាយដ៏ម៉ដ្តរលោងរបស់ ដារ៉ូ និង Jack រួចក៏មានគំនិតចង់បង្កើត «មេរៀនពិសេស» មួយសម្រាប់យប់នេះ។

«ដារ៉ូ... Jack... តោះ! ប៉ាចង់ឱ្យពួកយើងទាំងបី ក្លាយជាសាច់តែមួយ!» សុធារិទ្ធបន្លឺឡើងទាំងសំឡេងស្អកៗ។

គាត់បានរៀបចំឱ្យដារ៉ូដេកផ្អៀងនៅកណ្ដាលសាឡុង រួចលើកជើងម្ខាងរបស់ដារ៉ូឱ្យខ្ពស់ឡើង។ សុធារិទ្ធដែលនៅពីក្រោយ បានចាប់ផ្ដើមបញ្ជូនក្ដរីកក្បាលត្រមែង របស់គាត់ចូលទៅក្នុងរូងដ៏តូចចង្អៀតរបស់ដារ៉ូយឺតៗ។

«អ្ហឺស... ពូ! ធំ... ធំខ្លាំងណាស់... អូយ!» ដារ៉ូថ្ងូរចេញមកទាំងបិទភ្នែកជិត ខណៈដែលភាពរឹងមាំរបស់សុធារិទ្ធកំពុងតែបំពេញរាងកាយរបស់គេពីខាងក្រោយ។

មិនទាន់ឱ្យដារ៉ូបានសម្រាកដកដង្ហើមស្រួលបួលផង Jack ក៏បានលូនចូលមកពីខាងមុខ រួចបញ្ជូន «នាគរាជវ័យក្មេង» របស់គេចូលទៅក្នុងមាត់របស់ដារ៉ូយ៉ាងងប់ងល់។ ពេលនេះ ដារ៉ូកំពុងតែទទួលរងការវាយសម្រុកពីភាគីទាំងសងខាង ទាំងពីខាងមុខ និងខាងក្រោយ ហាក់ដូចជាកំពុងស្ថិតក្នុងឋានសួគ៌ដែលពោរពេញដោយអំណាចបុរស។

សុធារិទ្ធចាប់ផ្ដើមសម្រុកចង្កេះយ៉ាងមានចង្វាក់ «ប្លាប់ៗ... ប្លាប់ៗ...» ខណៈដែល Jack ក៏រុញចង្កេះចូលក្នុងមាត់ដារ៉ូយ៉ាងរោលរាលដែរ។ ដារ៉ូថ្ងូរចេញមកមិនដាច់មាត់ បេះដូងលោតឌុបៗ ដៃទាំងសងខាងខ្វារកស្មាមាំរបស់សុធារិទ្ធ និងចង្កេះរបស់ Jack យ៉ាងណែន។

«អ្ហឺស... ស្រួល... ស្រួលខ្លាំងណាស់អ្នកទាំងពីរ! ប៉ាសុធារិទ្ធ... Jack... សម្រុកមក! ឱ្យខ្លាំងជាងហ្នឹងទៀត!» ដារ៉ូបន្លឺឡើងទាំងសំឡេងញ័រទទ្រើក ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេរញ្ជួយទៅតាមចង្វាក់បុកសម្រុកដ៏ហាប់ណែន និងខ្លាំងក្លារបស់នាគរាជទាំងពីរព្រមគ្នាក្នុងពេលតែមួយ។

សុធារិទ្ធដែលនៅពីក្រោយ បានចាប់ចង្កេះដារ៉ូយ៉ាងណែន រួចបុកបញ្ជូននាគរាជមហិមារបស់គាត់ចូលទៅក្នុងរូងមាសរបស់ដារ៉ូយ៉ាងកប់ៗ «ប្លាប់ៗ... ប្លាប់ៗ...»។ ចំណែក Jack ដែលនៅពីមុខ ក៏មិនបង្អង់ដៃដែរ គេរុញនាគរាជវ័យក្មេងចូលទៅក្នុងមាត់ដារ៉ូយ៉ាងរោលរាល រហូតដល់ដារ៉ូដកដង្ហើមសឹងមិនទាន់។

នៅពេលដល់ចំណុចកំពូលនៃអារម្មណ៍ដែលមិនអាចទប់ទល់បាន សុធារិទ្ធ និង Jack បានបញ្ចេញរិទ្ធចុងក្រោយយ៉ាងខ្លាំងក្លាព្រមគ្នា។

«អ្ហឹស... ចេញហើយដារ៉ូ!» សុធារិទ្ធថ្ងូរចេញមកពេញបំពង់ក ខណៈដែលទឹកកាមដ៏ក្ដៅឧណ្ហៗ និងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់របស់គាត់ បានបាញ់កញ្ជ្រោលចូលទៅបំពេញក្នុងរូងខាងក្រោយរបស់ដារ៉ូយ៉ាងណែនក្ដប់។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា Jack ក៏បានបញ្ចេញទឹកកាមពណ៌សខាប់របស់គេ បាញ់ពេញមាត់ និងហូរហៀរតាមបបូរមាត់របស់ដារ៉ូ បង្កើតបានជាទិដ្ឋភាពដ៏ស្រើបស្រាលបំផុត។

ដារ៉ូដេកកន្ត្រាក់ខ្លួនតិចៗ ទទួលយកតំណក់ទឹកស្នេហ៍ពីបុរសទាំងពីរដែលកំពុងហូរលាយឡំគ្នាក្នុងរាងកាយរបស់គេ។ ប៉ុន្តែទោះបីជាសុធារិទ្ធ និង Jack បានសម្រេចបំណងហើយក៏ដោយ តែ «នាគរាជ» របស់ដារ៉ូនៅតែឡើងរឹងកំព្រឹស ពុះកញ្ជ្រោលមិនទាន់បានរំភើយនៅឡើយ។

Jack យល់ចិត្តមិត្តភក្តិភ្លាម គេក៏រំកិលខ្លួនត្រឡប់ ប្រើក្បាច់ 69 ជាមួយដារ៉ូ។ Jack បង្អោនមុខចុះទៅក្រេបជញ្ជក់នាគរាជរបស់ដារ៉ូយ៉ាងងប់ងល់ ខណៈដែលដារ៉ូក៏ប្រើអណ្ដាតស្នងមក Jack វិញយ៉ាងរោលរាលដូចគ្នា។ សំឡេងបឺតជញ្ជក់ «ផ្លុបៗ...» លាយឡំនឹងដង្ហើមហង្ហក់ បន្លឺឡើងពេញបន្ទប់។ ចំណែកសុធារិទ្ធវិញ គាត់មិននៅទំនេរឡើយ គាត់បានប្រើបាតដៃមាំ និងអណ្ដាតដ៏ជំនាញជួយញីញ៉ក់ត្រង់ចុងសុដន់ និងគ្រាប់អង្កាំរបស់ដារ៉ូ ដើម្បីដុតកម្ដៅតណ្ហាឱ្យឡើងដល់កំពូល។

«អ្ហឺស... ស្រួល... ស្រួលណាស់ Jack! ប៉ារិទ្ធ... ខ្ញុំចេញឥឡូវហើយ!» ដារ៉ូស្រែកថ្ងូរផ្ងារក្បាលទៅក្រោយ ដៃទាំងសងខាងខ្វារកសក់ក្បាល Jack យ៉ាងណែន។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ដារ៉ូក៏បានបាញ់បញ្ចេញទឹកកាមដ៏ក្ដៅភាយរបស់គេ ចូលទៅក្នុងមាត់ Jack យ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់ ហូរហៀរពេញថ្ពាល់សខ្ចីរបស់មិត្តភក្តិ។

អ្នកទាំងបីដេកដកដង្ហើមហង្ហក់លើគ្នាលើសាឡុង ញើសជោកខ្លួនប្រាណ ទាំងសាច់និងសាច់នៅតែកៀកកិតគ្នាមិនព្រមឃ្លាត។ សុធារិទ្ធបង្អោនមុខមកថើបថ្ពាល់ Jack និងដារ៉ូថ្នមៗ៖

«យប់នេះ... ពួកយើងពិតជាបានក្លាយជាគ្រួសារតែមួយមែនទែនហើយ!»

Jack ញញឹមទាំងអស់កម្លាំង ទាំងមាត់នៅប្រឡាក់ទឹកស្នេហ៍មិត្តភក្តិនៅឡើយ រួចលូកដៃទៅអង្អែលនាគរាជរបស់ប៉ាគេ និងរបស់ដារ៉ូដែលកំពុងតែសម្រាកកម្លាំង៖ «បាទប៉ា... នេះគឺជាអាថ៌កំបាំងដ៏ផ្អែមល្ហែមបំផុត ដែលមានតែពួកយើងបីនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលដឹង»។

យប់នោះ ផ្ទះរបស់ Jack លែងស្ងប់ស្ងាត់ដូចមុនទៀតហើយ ព្រោះចំណងស្នេហ៍ត្រីភាគីដែលចាក់គ្រឹះយ៉ាងរឹងមាំលើសាឡុងនាគ្រានេះ នឹងក្លាយជាអនុស្សាវរីយ៍ដ៏រោលរាលដែលមិនអាចបំភ្លេចបានឡើយ ក្នុងជីវិតបុរសទាំងបីនាក់នេះ។

 

បន្ទាប់ពីសម្រាកយកកម្លាំងអស់មួយសន្ទុះ សុធារិទ្ធក៏ក្រោកឈរឡើងទាំងខ្លួនននោលគក រួចលូកដៃទៅទាញដារ៉ូ និង Jack ឱ្យក្រោកឡើងព្រមគ្នា។

«តោះក្មេងៗ... ទៅដុសខ្លួនបន្តិចទៅ សើមជោកញើស និងទឹកស្នេហ៍អស់ហើយ ចាំប៉ាជួយដុសខ្នងឱ្យ!» សុធារិទ្ធពោលទាំងស្នាមញញឹមដ៏មានមន្តស្នេហ៍។

ពួកគេទាំងបីដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ទឹកដែលពោរពេញដោយចំហាយទឹកក្ដៅអ៊ុនៗ។ សំឡេងទឹកផ្កាឈូកបាញ់ស្រោចមកលើរាងកាយមាំមួនទាំងបី បង្កើតបានជាទិដ្ឋភាពដ៏រោលរាលម្តងទៀត។ សុធារិទ្ធចាប់ផ្ដើមលូកដៃដុសសាប៊ូឱ្យ Jack និងដារ៉ូយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ខណៈដែលដារ៉ូនៅតែលួចសម្លឹងមើលក្ដរបស់សុធារិទ្ធដែលទោះបីជាសម្រាកកម្លាំង ក៏នៅតែមានទំហំគួរឱ្យខ្លាចដដែល។

Jack ងាកមកសម្លឹងមើលប៉ាចុងរបស់គេ រួចលូកដៃទៅប៉ះអង្អែលក្ដរបស់សុធារិទ្ធថ្នមៗ មុននឹងនិយាយញ៉ោះទាំងសំណើចខិល៖

«ប៉ា... បើ 'នាគរាជ' របស់ប៉ាមិនធំ ហើយរឹងមាំដល់ថ្នាក់ហ្នឹងទេ ស្មានតែប៉ាអាចមកជំនួសតំណែងប៉ារបស់កូនបានមែនទេ?»

សុធារិទ្ធសើចយ៉ាងខ្លាំង រួចទាញត្រចៀក Jack តិចៗ៖ «យើស! អាល្អិតនេះ... ចេះឌឺដងប៉ាផងហ្អេ? ចុះមិញហ្នឹង អ្នកណាគេទេដែលថ្ងូរស្ទើរដាច់ខ្យល់ ព្រោះតែទំហំរបស់ប៉ាហ្នឹង? ចុះក្មួយរ៉ូវិញ... យល់យ៉ាងថាក្ដពូយ៉ាងម៉េចដែរ?

ដារ៉ូដែលកំពុងឈរឱ្យសុធារិទ្ធដុសសាប៊ូត្រង់ក្បាលពោះ មុខឡើងក្រហមងាំង រួចឆ្លើយទាំងអៀនៗ៖ «បាទពូ... បើ Jack មិនឱ្យខ្ញុំមកទីនេះទេ ខ្ញុំច្បាស់ជាស្ដាយក្រោយអស់មួយជីវិតមិនខាន»។

សុធារិទ្ធញញឹម រួចទាញអ្នកទាំងពីរមកអោបជាប់នឹងទ្រូងមាំរបស់គាត់៖ «មិនអីទេ... ចាប់ពីយប់នេះទៅ ពួកយើងគឺជាគ្រួសារតែមួយ។ បើចង់រៀនមេរៀនបន្ថែម ផ្ទះនេះស្វាគមន៍ក្មួយដារ៉ូជានិច្ច!»

សំឡេងសំណើច និងការលេងទឹកបន្លឺឡើងក្នុងបន្ទប់ទឹកយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។ ទោះបីជាមេឃជិតភ្លឺ ប៉ុន្តែសម្រាប់ពួកគេទាំងបី វាគឺជាការចាប់ផ្ដើមនៃរាត្រីដ៏ផ្អែមល្ហែម និងចំណងមិត្តភាពអាថ៌កំបាំងដែលរឹងមាំជាងដែកថែបទៅទៀត។