[រឿងហ្គេយ៍ 18+] ៖ និស្ស័យស្នេហ៍បងជីដូនមួយ (ហាមក្មេងអាយុក្រោម១៨ឆ្នាំអាន) - ភាគ៣

 

ពន្លឺព្រះអាទិត្យពណ៌មាសស្រទន់នាពេលព្រឹកព្រលឹម ចាប់ផ្ដើមជះកាត់វាំងននស្ដើងពណ៌សនៃខុនដូដ៏ប្រណីតកម្ពស់ ២០ ជាន់។ ខ្យល់ជំនោរត្រជាក់ៗបក់មកប៉ះកញ្ចក់បង្អួច លាយឡំនឹងសំឡេងឡានម៉ូតូចាប់ផ្ដើមធ្វើចរាចរណ៍អ៊ូអរនៅខាងក្រោម ជាសញ្ញានៃការចាប់ផ្ដើមថ្ងៃថ្មីក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ ក្លិនកាហ្វេឆុងថ្មីៗដែលបងមង្គលទើបតែរៀបចំ ភាយក្រអូបឈ្ងុយពេញបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវដែលដេកូរបែបទំនើប។

ខ្ញុំដែលកំពុងតែអង្គុយញីភ្នែកទាំងងងុយដេកលើសាឡុងទន់ល្មើយ ស្លៀកត្រឹមអាវយឺតធំជោកខ្លួនរបស់បងមង្គល ស្រាប់តែត្រូវភ្ញាក់ព្រើតដោយសំឡេងកណ្ដឹងទ្វារ «ឌីងដុង» បន្លឺឡើងយ៉ាងរហ័ស។

បងមង្គលដើរទៅបើកទ្វារទាំងស្លៀកត្រឹមខោខ្លី បង្ហាញសាច់ដុំទ្រូងមាំរលោង។ គ្រាន់តែទ្វាររបើកភ្លាម រូបភាពបុរសម្នាក់ដែលធ្លាប់ជា «គ្រូដំបូង» បង្រៀនមេរៀនស្នេហាឱ្យខ្ញុំកាលនៅស្រុក ក៏លេចមុខឡើង។

បងសត្យា ឈរញញឹមទាំងកែវភ្នែកមានមន្តស្នេហ៍។ មកពីស្រុកត្រជាក់លើកនេះ គាត់មើលទៅសង្ហាដាច់គេ។ រាងកាយរបស់គាត់កាន់តែខ្ពស់ស្រឡះ និងហាប់ណែនជាងមុន ស្បែកដែលធ្លាប់តែស្រអែម បែរជាប្រែមកជាសថ្លារលោងដូចតារាជប៉ុន។ សក់ក្បាលរបស់គាត់ត្រូវបានកាត់ស៊ិបយ៉ាងទាន់សម័យ ចំណែកឯសាច់ដុំទ្រូង និងដើមដៃដែលធ្លាក់ចេញពីអាវធំបន្តិចៗ បង្ហាញពីភាពរឹងមាំ និងមានអំណាចទាក់ទាញបំផុត។ គាត់មើលទៅដូចជាសុភាពបុរសដែលពោរពេញដោយបទពិសោធន៍ និងភាពកក់ក្ដៅ។

«សួស្ដីសម្លាញ់! សួស្ដីម៉េង... នឹកបងទេ?» បងសត្យាបោះកាបូបចុះ រួចស្ទុះមកអោបស្មាបងមង្គល និងច្បិចថ្ពាល់ខ្ញុំយ៉ាងក្រឺតក្នាញ់។ ក្លិនទឹកអប់ម៉ាកល្បីដែលគាត់ប្រើ ភាយមកប៉ះច្រមុះខ្ញុំ នាំមកនូវអារម្មណ៍ដែលធ្លាប់តែស្ងប់ស្ងាត់ឱ្យចាប់ផ្ដើមរំជើបរំជួលឡើងវិញ។

«យី! អាសត្យា មកដល់មិនប្រាប់មួយម៉ាត់សោះ!» បងមង្គលសើចទាំងសប្បាយចិត្ត រួចទាញមិត្តភក្តិឱ្យចូលក្នុងផ្ទះ។

ពួកយើងទាំង ៣ នាក់អង្គុយជុំគ្នានៅកន្លែងទទួលភ្ញៀវ ដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងចូលមកយ៉ាងកក់ក្ដៅ។ បងសត្យាសម្លឹងមើលខ្ញុំមិនដាក់ភ្នែក រួចនិយាយទាំងទឹកមុខខិលខូច៖ «ម៉េង... មើលចុះ! មកភ្នំពេញតែប៉ុន្មានខែ សាច់ឡើងចាំប្លែក ភ្នែកឡើងរលើបរលោង... ប្រហែលជាបងមង្គលឯងមើលថែបានល្អណាស់មែនទេ ទើបប្អូនបងពេញរូបពេញរាងបែបនេះ ហាហា?»

សម្ដីញ៉ោះលេងរបស់គាត់ លាយឡំនឹងបរិយាកាសដ៏ស្និទ្ធស្នាលក្នុងខុនដូ ធ្វើឱ្យយប់ដែលកំពុងមកដល់នេះ កាន់តែគួរឱ្យរំភើប និងរង់ចាំបំផុត។

ក្រោយពីការសន្ទនាសួរសុខទុក្ខ និងបង្ហាញពីការនឹករលឹកដ៏ជ្រាលជ្រៅរួចមក បងសត្យាក៏ស្ម័គ្រចិត្តចូលជួយពួកយើងក្នុងផ្ទះបាយ។ បរិយាកាសកាន់តែអ៊ូអរ និងមានក្ដីសុខ នៅពេលដែលបុរសសង្ហាទាំង ៣ នាក់ ជួយគ្នារៀបចំអាហារ។

ខ្ញុំដែលកំពុងតែឈរឆាកម្ហូបទាំងអាក្រាតកាយផ្នែកខាងលើ បញ្ចេញសាច់ខ្នង និងចង្កេះដ៏សមសួន ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាមានរង្វង់ដៃដ៏កក់ក្ដៅមកក្រសោបចង្កេះពីក្រោយយ៉ាងណែន។ គឺបងសត្យា! គាត់ផ្អែកចង្កាលើស្មារបស់ខ្ញុំ ស្រូបយកក្លិនក្រអូបពីកាយខ្ញុំ រួចនិយាយញ៉ោះទាំងដង្ហើមហត់តិចៗដាក់ត្រចៀក៖

«អូហូ! ម៉េង... មិនត្រឹមតែសង្ហាទេ ស្នាដៃម្ហូបក៏ឈ្ងុយទៀត។ អូនពូកែចឹង... ធ្វើប្រពន្ធបងតែម្ដងទៅ ចាំបងចិញ្ចឹមឱ្យរស់ស្រួលមួយជីវិត កុំឱ្យហត់នឿយអី!»

បងមង្គលដែលកំពុងកាន់កែវកាហ្វេឈរមើលពីចម្ងាយ សើចតិចៗ រួចឌឺតប៖ «យី! អាសត្យា មកដល់ភ្លាម ចង់មកដណ្ដើមប្អូនគ្នាភ្លាមតែម្ដងអ្ហេះ? បើចង់ចិញ្ចឹម ចាំបាច់ទៅណាឆ្ងាយ ឱ្យវានៅជាមួយពួកយើងទាំងពីរហ្នឹងទៅ!»

ខ្ញុំបានត្រឹមតែញញឹមអៀន រួចបន្តធ្វើម្ហូបទាំងបេះដូងលោតញាប់ខុសប្រក្រតី ក្រោមការមើលថែ និងការញ៉ោះលេងពីបងប្រុសទាំងពីរនាក់។

ពួកយើងអង្គុយញ៉ាំអាហារពេលព្រឹកជុំគ្នាទាំងសំណើចក្អាកក្អាយ លាយឡំនឹងការរំលឹករឿងរ៉ាវចាស់ៗកាលពីនៅស្រុកកំណើត។ បងសត្យាផ្អែកខ្នងនឹងកៅអី សម្លឹងមើលមកខ្ញុំដែលកំពុងអង្គុយជិតគាត់ទាំងខ្សែភ្នែកមានល្បិច រួចក៏សើចតិចៗ៖

«មង្គល... ឯងចាំទេ? កាលពួកយើងនៅតូច ឯង និងគ្នា តែងតែនាំម៉េងទៅងូតទឹកស្ទឹងជុំគ្នា។ កាលហ្នឹងម៉េងនៅតូចប៉ុនក្ដឹបម្ទេស រត់លេងននោលគកពេញទឹក ឱ្យតែបងដេញចាប់ដុសក្អែលឱ្យម្ដងៗ យំឡើងផ្អើលអ្នកភូមិ... ហាហា!» បងសត្យានិយាយទាំងភ្នែករេមកសម្លឹងមើលដើមទ្រូង និងស្មារបស់ខ្ញុំដែលពេលនេះធំពេញរូបពេញរាង។

«ចាំតើ! កាលហ្នឹងឯងហ្នឹងហើយ ជាអ្នកពូកែដុសក្អែលឱ្យម៉េងជាងគេ រហូតវាស្រឡាញ់ឯងលើសគ្នាទៅទៀត» បងមង្គលតបទាំងញញឹមមានន័យ រួចលើកកាហ្វេក្រេបបន្តិច។ «តែឥឡូវម៉េងធំហើយ... សាច់ដុំក៏ស្អាត ស្បែកក៏រលោងសខ្ចី មិនដឹងថាបើបានងូតទឹកជុំគ្នាម្ដងទៀត អា 'ក្ដឹបម្ទេស' កាលពីមុន វារីកធំប៉ុនណាទៅហើយទេ?»

ឮបងមង្គលនិយាយឌឺបែបនេះ ខ្ញុំឡើងក្រហមមុខងាំង រួចតបទាំងអៀនប្រៀន៖ «បងទាំងពីរហ្នឹង... ចូលចិត្តតែញ៉ោះខ្ញុំ! ឥឡូវខ្ញុំធំហើយ មិនមែនក្មេងឱ្យបងៗដេញចាប់ដុសក្អែលដូចមុនទៀតឯណា!»

បងសត្យាលូកដៃមកច្បិចថ្ពាល់ខ្ញុំថ្នមៗ រួចញញឹមស្រស់៖ «ធំមែនអ្ហេះ? បើធំមែន ចាំយប់នេះបងសាកពិនិត្យមើលបន្តិចមើល៍! នៅជប៉ុន បងទម្លាប់ងូតទឹកក្ដៅជុំគ្នាណាស់ វាជួយឱ្យរាងកាយស្រស់ស្រាយ។ បងនឹកបរិយាកាសកាលនៅស្រុកយើងណាស់មង្គល... នឹកកាលពួកយើងនាំគ្នាងូតទឹកឱ្យម៉េងនៅផ្ទះឯង ក្រោយពេលត្រឡប់មកពីច្រៀងខារ៉ាអូខេយប់ជ្រៅៗនោះអី!»

គាត់ដាក់ស្លាបព្រាចុះ រួចសម្លឹងភ្នែកបងមង្គល និងខ្ញុំម្ដងម្នាក់ដោយខ្សែភ្នែកផ្អែមល្ហែម៖ «យប់នេះ មេឃរកកល់ចង់ភ្លៀងត្រជាក់បែបនេះ ពួកយើងសាករំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ងូតទឹកជុំគ្នា ៣ នាក់ម្ដងទៀតទៅ តើល្អទេ? ចាំបងជួយដុសខ្នងឱ្យម៉េងឱ្យស្អាតដូចកាលពីក្មេង ធានាថាលើកនេះមិនឱ្យវាយំដូចមុនឡើយ មានតែថ្ងូរ... ថ្ងូរព្រោះស្រួលខ្លួនហ្នឹងណា! ហាហា!»

ពាក្យសម្ដីក្រមិចក្រមើមរបស់បងសត្យា បានធ្វើឱ្យបរិយាកាសអាហារពេលព្រឹកប្រែជាមានចំហាយរោលរាលភ្លាមៗ។ ក្នុងចិត្តខ្ញុំចាប់ផ្ដើមភ័យផង អរផង ស្រមៃដល់រាងកាយដ៏មាំមួនរបស់បងប្រុសទាំងពីរដែលនឹងនៅកៀកកិតក្នុងបន្ទប់ទឹកតែមួយ ក្រោមតំណក់ទឹកក្ដៅឧណ្ហៗនាគ្រាយប់មកដល់។

ក្រោយពីញ៉ាំអាហារពេលព្រឹកដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់រួច បរិយាកាសក្នុងខុនដូកាន់តែប្រែជាមានភាពរោលរាល នៅពេលដែលបងសត្យាមិនព្រមចាំដល់យប់ឡើយ។ គាត់ងើបឈរឡើង រួចលូកដៃមកទាញស្មាខ្ញុំថ្នមៗ ទាំងខ្សែភ្នែកផ្អែមល្ហែម។

«ញ៉ាំឆ្អែតហើយ... បែកញើសស្អិតខ្លួនណាស់មង្គល! ចុះបើពួកយើងងូតទឹកជម្រះកាយឥឡូវតែម្ដងទៅ? មិនបាច់ចាំដល់យប់ទេ ម៉េងឯងថាអីដែរ?» បងសត្យាសួរទាំងញញឹមខិល។

បងមង្គលដាក់កែវកាហ្វេចុះ រួចងើបឈរតាម៖ «ក៏ល្អដែរ! កុំឱ្យខាតពេលយូរ តោះម៉េង... ទៅបម្រើបងសត្យាឯងបន្តិចទៅ គាត់ខំមកពីឆ្ងាយ»។

ពួកយើងទាំង ៣ នាក់ដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ទឹកដ៏ធំទូលាយ។ ចំហាយទឹកក្ដៅចាប់ផ្ដើមភាយឡើងស្រអាប់ពេញកញ្ចក់ ខណៈដែលសម្លៀកបំពាក់ត្រូវបានដោះចេញម្ដងមួយបំណែកៗ រហូតដល់រាងកាយអាក្រាតទាំង ៣ បង្ហាញខ្លួនយ៉ាងច្បាស់។

បងសត្យាសម្លឹងមើលរាងកាយខ្ញុំពីក្រោយ រួចលួចលេបទឹកមាត់ក្អិក៖ «មង្គលអើយ... មើលចុះ! 'ក្ដឹបម្ទេស' កាលពីមុន ឥឡូវប្រែជា 'នាគរាជ' សម្បើមម្ល៉េះ? សាច់ខ្នង និងត្រគាកម៉េង កាន់តែមើលទៅគួរឱ្យគ្រាញ់ណាស់!»

និយាយមិនទាន់ផុតពីមាត់ផង បងសត្យាដើរចូលមកពីក្រោយ រួចអោបក្រសោបចង្កេះខ្ញុំជាប់ ខណៈដែលបងមង្គលឈរនៅខាងមុខ ជួយបើកទឹកផ្កាឈូកឱ្យហូរស្រោចមកលើពួកយើងទាំង ៣។ តំណក់ទឹកក្ដៅឧណ្ហៗហូរតាមសាច់ដុំដ៏ហាប់ណែនរបស់បងប្រុសទាំងពីរ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាកក់ក្ដៅ និងណែនណាន់តាន់តាប់បំផុត។

«មក... ចាំបងដុសសាប៊ូឱ្យ ដូចកាលនៅផ្ទះបងមង្គលឯងនោះអី!» បងសត្យាលូកដៃដែលពេញដោយពពុះសាប៊ូមកអង្អែលលើដើមទ្រូង និងពោះរបស់ខ្ញុំ រួចរំកិលចុះទៅរកនាគរាជរបស់ខ្ញុំយ៉ាងថ្នមៗ។

បងមង្គលមិននៅទំនេរឡើយ គាត់អោនមកបឺតជញ្ជក់ករបស់ខ្ញុំពីខាងមុខ លាយឡំនឹងការប្រើដៃម្ខាងទៀតទៅលេងជាមួយដំបងសាច់ដ៏រឹងមាំរបស់បងសត្យា៖ «យ៉ាងម៉េចដែរម៉េង? ដៃបងសត្យាឯងនៅតែពូកែដុសដូចមុនទេ? ឬក៏គាត់រៀនបច្ចេកទេសថ្មីពីជប៉ុនមកបន្ថែម?»

«អូយ... បងទាំងពីរ... ស្រួលណាស់!» ខ្ញុំថ្ងូរចេញមកពេញបំពង់ក ខណៈដែលត្រូវបងប្រុសទាំងពីរនាក់ព័ទ្ធចោមរោមក្នុងបន្ទប់ទឹកដែលពេញដោយចំហាយទឹកស្រអាប់។

បងសត្យាចាប់ផ្ដើមបង្កើនល្បឿនដៃ រួចខ្សឹបដាក់ត្រចៀកខ្ញុំទាំងដង្ហើមហត់ដង្ហក់៖ «ម៉េង... បងនឹកក្លិនខ្លួនឯងណាស់។ យប់មិញនៅជប៉ុន បងស្រមៃឃើញតែរាងកាយឯងហ្នឹងឯង... ឥឡូវបានប៉ះផ្ទាល់បែបនេះ បងមិនឱ្យឯងចេញពីបន្ទប់ទឹកស្រួលៗទេ!»

សំឡេងបឺតជញ្ជក់ និងសំឡេងសាច់ដុំប៉ះទង្គិចគ្នា លាយឡំនឹងសំឡេងទឹកផ្កាឈូកហូរ "ផិតផាប់" បានលាន់ឮខ្ទរពេញបន្ទប់ទឹក។ ពួកយើងទាំង ៣ នាក់ រុំព័ទ្ធចូលគ្នាដូចជាសរសៃខ្សែតែមួយ ផ្ដល់ក្ដីសុខឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងបរិយាកាសដ៏រោលរាលបំផុត ហាក់ដូចជាចង់ឱ្យពេលវេលាឈប់ដើរត្រឹមវិនាទីនេះជារៀងរហូត។

បន្ទាប់ពីការដុសសាប៊ូយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលបានកន្លងផុតទៅ កម្ដៅក្នុងបន្ទប់ទឹកថ្មម៉ាបខ្មៅរលោងបានកើនឡើងដល់កម្រិតកំពូល។ ចំហាយទឹកក្ដៅភាយឡើងបិទបាំងជញ្ជាំងកញ្ចក់ជិតឈឹង បង្កើតបានជាពិភពដ៏ឯកជនមួយដែលមានតែពួកយើង ៣ នាក់។

បងសត្យាដែលមានខ្សែភ្នែកពោរពេញដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងបទពិសោធន៍ពីស្រុកឆ្ងាយ បានញញឹមខិល រួចដើរទៅទាញកៅអីឈើសម្រាប់អង្គុយងូតទឹកមួយមកដាក់កណ្ដាលបន្ទប់ទឹក រួចបង្គាប់ឱ្យខ្ញុំអង្គុយចុះ។

«ម៉េង... អង្គុយលើនេះមកអូន! បងមង្គល... មកជួយបងបន្តិចមក!» បងសត្យាពោលទាំងសំឡេងគ្រលួច។

បងសត្យាអង្គុយលុតជង្គង់នៅពីមុខខ្ញុំ ខណៈបងមង្គលឈរនៅពីក្រោយ។ ឈុតឆាកប្លែកដែលខ្ញុំមិននឹកស្មានដល់បានចាប់ផ្ដើម៖

បងសត្យាមិនប្រើដៃភ្លាមៗទេ គាត់ប្រើសក់ក្បាលដែលនៅជោកជាំដោយទឹក និងពពុះសាប៊ូរបស់គាត់ មកញីត្រដុសលើភ្លៅ និងនាគរាជរបស់ខ្ញុំយឺតៗ។ ភាពទន់រអិលនៃសក់ លាយឡំនឹងដង្ហើមដ៏ក្ដៅភាយរបស់គាត់ដែលដកដង្ហក់ក្បែរដំបងសាច់របស់ខ្ញុំ ធ្វើឱ្យខ្ញុំស្រើបស្រាលដល់ថ្នាក់អង្គុយមិននឹង។

ក្នុងពេលដែលបងសត្យាកំពុងប្រើមាត់ និងអណ្ដាតរុករានចំណុចកំពូលរបស់ខ្ញុំពីខាងមុខ បងមង្គលដែលឈរពីក្រោយបានលូកដៃមកក្រសោបដើមទ្រូងខ្ញុំ រួចអោនមកជញ្ជក់ស្លឹកត្រចៀកខ្ញុំថ្នមៗ។ ដៃម្ខាងទៀតរបស់បងមង្គល មិនទុកឱ្យទំនេរឡើយ គាត់លូកទៅចាប់កាន់ដំបងសាច់របស់បងសត្យាដែលកំពុងតែងើបឡើងរឹងប៉ែសនៅចំពោះមុខខ្ញុំដែរ។

«ស៊ឺត... មង្គល! ធ្វើបែបហ្នឹងស្រួលណាស់... ម៉េង មើលមុខបងមក!» បងសត្យាងើបមុខដែលប្រឡាក់ដោយទឹកមកសម្លឹងភ្នែកខ្ញុំ ខណៈដែលមាត់របស់គាត់នៅតែមិនព្រមដកចេញពីនាគរាជរបស់ខ្ញុំ។

រំពេចនោះ បងសត្យាបានប្ដូរក្បាច់មកជា "ទឹកធ្លាក់តណ្ហា"។ គាត់ឱ្យខ្ញុំផ្ដេកខ្លួនលើកៅអី រួចឱ្យបងមង្គលមកឈរពីលើខ្ញុំ។ បងសត្យាប្រើដៃទាំងសងខាងទាញត្រគាកខ្ញុំឱ្យឡើងខ្ពស់ រួចបញ្ជាឱ្យពួកយើងបញ្ចេញថាមពលស្រុះគ្នា។ នាគរាជរបស់បងមង្គល និងបងសត្យា បានមកជួបគ្នាត្រង់ចំណុចកណ្ដាលនៃផ្ទៃមុខ និងទ្រូងរបស់ខ្ញុំ។

«ម៉េង... ចាំទទួល 'កាដូ' ពីបងៗឱ្យបានល្អណា!» បងសត្យាញញឹម រួចបង្កើនល្បឿនដៃយ៉ាងញាប់ស្មេរ។

ក្រោមតំណក់ទឹកផ្កាឈូកដែលហូរស្រោចមកមិនដាច់ សំឡេងថ្ងូរគ្រលួចរបស់បុរសទាំង ៣ បានលាន់ឮខ្ទរពេញបន្ទប់ទឹក។ ក្បាច់ប្លែកៗដែលបងសត្យានាំមកពីជប៉ុន លាយឡំនឹងកម្លាំងដ៏មាំមួនរបស់បងមង្គល បានធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងដូចជាកំពុងអណ្ដែតលើឋានសួគ៌ជាន់ទី ៧។

យប់ថ្ងៃអាទិត្យដ៏ត្រជាក់ត្រជុំ ប្រែជាសមរភូមិក្ដៅងំដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។ បងសត្យាដែលមានបច្ចេកទេសលើសលប់ បានផ្លាស់ប្តូរក្បាច់មកជាការរៀបចំដ៏ពិសេសមួយទៀត។ គាត់ឱ្យបងមង្គលអង្គុយលើកៅអីថ្មម៉ាបដែលកើយជាប់ជញ្ជាំង រួចឱ្យខ្ញុំអង្គុយបញ្ច្រាសពីលើភ្លៅបងមង្គល បែរមុខទៅរកបងសត្យាដែលកំពុងឈរនៅចំពោះមុខ។

នាគរាជដ៏មាំខ្មៅរបស់បងមង្គល បានរុញច្រានចូលក្នុងរូងរបស់ខ្ញុំយឺតៗពីខាងក្រោម ធ្វើឱ្យខ្ញុំត្រូវលើកជើងទាំងសងខាងទៅកៀកស្មារបស់គាត់ ដើម្បីឱ្យការរុលចូលកាន់តែជ្រៅដល់ចំណុចកំពូល។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា បងសត្យាដែលឈរនៅចំពីមុខខ្ញុំ បានរំកិលនាគរាជដ៏សថ្លារបស់គាត់មកក្បែរបបូរមាត់របស់ខ្ញុំ។

«ម៉េង... ជួយបងបន្តិចមកអូន! បងចង់ដឹងថា តើមាត់ដ៏ផ្អែមរបស់ឯង អាចទ្រាំទ្រនឹងបច្ចេកទេសជប៉ុនរបស់បងបានទេ?» បងសត្យាញញឹម ខណៈដែលដង្ហើមរបស់គាត់ដង្ហក់ខ្លាំង។

ខ្ញុំមិនបង្អង់យូរ ខ្ញុំហាមាត់ទទួលយកនាគរាជរបស់បងសត្យាចូលទៅយ៉ាងពេញចិត្ត។ អណ្ដាតរបស់ខ្ញុំគ្រលាសសព្វជុំវិញក្បាលនាគដ៏ក្ដៅភាយ ខណៈដែលមាត់របស់ខ្ញុំបឺតជញ្ជក់យ៉ាងងប់ងល់ ប្រៀបដូចជាចង់លេបត្របាក់កម្លាំងតណ្ហារបស់គាត់ទាំងអស់។ សំឡេង "ផ្លប់ៗ" នៃមាត់របស់ខ្ញុំ លាយឡំនឹងសំឡេងសាច់ដុំត្រគាករបស់បងមង្គលដែលបោកផ្ទប់នឹងគូទរបស់ខ្ញុំ "ផិតផាប់" បង្កើតបានជាចង្វាក់តន្ត្រីតណ្ហាដ៏រោលរាលបំផុត។

បងមង្គលប្រើដៃទាំងសងខាងចាប់ចង្កេះខ្ញុំជាប់ រួចបុកសម្រុកពីខាងក្រោមយ៉ាងខ្លាំងក្លា ខណៈដែលបងសត្យាប្រើដៃម្ខាងអង្អែលសក់ក្បាលខ្ញុំ និងដៃម្ខាងទៀតលូកទៅចាប់កាន់ដំបងសាច់របស់បងមង្គលដែលកំពុងតែធ្វើការយ៉ាងសកម្មក្នុងខ្លួនខ្ញុំ។ ពួកយើងទាំង ៣ នាក់ រុំព័ទ្ធចូលគ្នាជាធ្លុងមួយ ក្រោមតំណក់ទឹកផ្កាឈូកដែលហូរស្រោចមកមិនដាច់។

«អូយ... មង្គល... ម៉េង... បែបហ្នឹងហើយ! ស៊ឺត... ស្រួលណាស់!» បងសត្យាថ្ងូរចេញមកពេញបំពង់ក នៅពេលដែលមាត់របស់ខ្ញុំបឺតជញ្ជក់នាគរបស់គាត់កាន់តែខ្លាំង។

បងមង្គលក៏មិនបន្ធូរដៃដែរ គាត់ងើបមុខឡើងជញ្ជក់ចុងទ្រូងរបស់ខ្ញុំពីខាងក្រោយ ខណៈដែលចង្កេះរបស់គាត់នៅតែរវាត់មិនឈប់។ ភាពតានតឹងនៃសាច់ដុំ និងកម្ដៅចេញពីរាងកាយអាក្រាតទាំង ៣ បានធ្វើឱ្យចំហាយទឹកក្នុងបន្ទប់ទឹកកាន់តែអាប់អួល។ នាគរាជរបស់ខ្ញុំដែលស្ថិតនៅកណ្ដាល ក៏ត្រូវបងសត្យាប្រើដៃញីត្រដុសយ៉ាងជំនាញ រហូតធ្វើឱ្យខ្ញុំញ័រទទ្រើកពេញរាងកាយ។

បងសត្យាទាញជើងម្ខាងរបស់ខ្ញុំឱ្យជាន់លើស្មារបស់គាត់ ខណៈដែលជើងម្ខាងទៀតខ្ញុំឈរទ្រឹងនឹងឥដ្ឋបន្ទប់ទឹក។ បងមង្គលដែលឈរពីក្រោយ បានលូកដៃមកក្រសោបចង្កេះខ្ញុំឱ្យអោនទៅមុខបន្តិច រួចបញ្ចូលនាគរាជដ៏មាំរបស់គាត់ចូលមកក្នុងរូងរបស់ខ្ញុំពីខាងក្រោយយ៉ាងជ្រៅ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា ផ្ទៃមុខរបស់ខ្ញុំត្រូវបានសង្កត់កៀកនឹងដើមទ្រូងដ៏សថ្លារបស់បងសត្យា ដែលកំពុងតែដកដង្ហើមញាប់ស្មេរ។

«ម៉េង... ប្រើដៃឯងទាំងសងខាង ចាប់នាគបងឱ្យជាប់ រួចរុញវាបញ្ចូលក្នុងមាត់ឯងមក!» បងសត្យាបញ្ជាទាំងសំឡេងញ័រ ខណៈដែលគាត់ប្រើដៃញីត្រដុសខ្នងរបស់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំធ្វើតាមសម្ដីរបស់គាត់យ៉ាងងប់ងល់។ ខ្ញុំប្រើដៃទាំងសងខាងចាប់កាន់នាគរាជដ៏ក្ដៅភាយរបស់បងសត្យា រួចបឺតជញ្ជក់យ៉ាងតក់ក្រហល់។ នៅពីក្រោយ បងមង្គលចាប់ផ្ដើមវាយសម្រុកក្នុងចង្វាក់ "ខ្លាំងៗ និងស៊ីជម្រៅ"។ រាល់ពេលដែលបងមង្គលបុកចូលមក ផ្ទៃមុខរបស់ខ្ញុំក៏បុកទៅនឹងនាគរាជរបស់បងសត្យាដូចគ្នា បង្កើតបានជាការរុញច្រានទន្ទឹមគ្នាពីមុខទៅក្រោយយ៉ាងស៊ាំញ៉ាំ។

«អូយ... ម៉េង! ស៊ឺត... ឯងធ្វើឱ្យបងចង់ឆ្កួតហើយ!» បងមង្គលថ្ងូរទាំងសង្កៀតធ្មេញ ខណៈដែលដៃរបស់គាត់លូកមកលេងចំណុចកំពូលរបស់ខ្ញុំពីខាងក្រោម។

តំណក់ទឹកផ្កាឈូកដែលហូរស្រោចមកលើរាងកាយទាំង ៣ បានធ្វើឱ្យស្បែកដែលប៉ះទង្គិចគ្នានោះលាន់ឮសំឡេង "ផិតផាប់" យ៉ាងរោលរាល។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងដូចជាត្រូវបានរុំព័ទ្ធដោយនាគរាជដ៏មានអំណាចពីរ ម្ខាងផ្ដល់ភាពកក់ក្ដៅក្នុងខ្លួន ម្ខាងទៀតផ្ដល់រសជាតិផ្អែមល្ហែមក្នុងមាត់។ ភាពតានតឹងនៃសាច់ដុំដែលរឹតរួតគ្នា បានធ្វើឱ្យចំហាយទឹកក្នុងបន្ទប់ទឹកកាន់តែឡើងកម្ដៅ រហូតដល់ពួកយើងម្នាក់ៗមិនអាចគ្រប់គ្រងដង្ហើមបានទៀតឡើយ។

បងសត្យាងើបមុខឡើងសម្លឹងភ្នែកបងមង្គល រួចងក់ក្បាលជាសញ្ញា៖ «មង្គល... ដល់ពេលហើយ! ពួកយើងធ្វើឱ្យម៉េងក្លាយជាម្ចាស់ឋានសួគ៌យប់នេះទៅ!»

ត្យាផ្ដួលខ្លួនដេកផ្ងារលើកម្រាលថ្មម៉ាបដែលក្ដៅឧណ្ហៗ រួចឱ្យខ្ញុំដេកផ្ងារពីលើទ្រូងរបស់គាត់ ក្នុងសភាពរាងកាយជាន់គ្នា។ បងមង្គលដែលឈរនៅចន្លោះជើងរបស់ខ្ញុំ ក៏លុតជង្គង់ចុះ រួចលើកជើងទាំងសងខាងរបស់ខ្ញុំមកកើយលើស្មារបស់គាត់ បើកផ្លូវឱ្យនាគរាជដ៏ធំមហិមារបស់គាត់វាយសម្រុកចូលមកក្នុងរូងរបស់ខ្ញុំជាលើកចុងក្រោយ យ៉ាងជ្រៅបំផុត រហូតដល់ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាវាប៉ះដល់ចំណុចរសើបបំផុតខាងក្នុង។

«អូយ... បងមង្គល... ខ្លាំងៗមកបង! បងសត្យា... អោបខ្ញុំឱ្យណែនមក!» ខ្ញុំថ្ងូរចេញមកស្ទើរដាច់ខ្យល់ ខណៈដែលដៃបងសត្យាកំពុងអង្អែលសព្វរាងកាយខាងមុខរបស់ខ្ញុំ និងប្រើមាត់ជញ្ជក់ចុងទ្រូងរបស់ខ្ញុំយ៉ាងស្រេកឃ្លាន។

បងមង្គលបង្កើនល្បឿនបុកសម្រុក "ផិតផាប់! ផិតផាប់!" យ៉ាងញាប់ស្មេរ ហាក់ដូចជាចង់បញ្ចេញកម្លាំងទាំងអស់ដែលគាត់មាន។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា នាគរាជរបស់បងសត្យាដែលនៅខាងក្រោម ក៏កំពុងតែរឹងកំព្រឹស ប៉ះទង្គិចនឹងត្រគាករបស់ខ្ញុំពីខាងក្រោយ បង្កើនភាពស្រើបស្រាលទ្វេរដង។

«ជិតហើយ... ម៉េង! បង... បងមិនរួចទេ! ស៊ឺត...» បងមង្គលថ្ងូរទាំងសង្កៀតធ្មេញ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គាត់ចាប់ផ្ដើមឡើងសរសៃវរវក់។

«បងក៏ដូចគ្នា... អូ... ម៉េងអើយ!» បងសត្យាក៏ថ្ងូរចេញមកស្រុះគ្នា ដៃរបស់គាត់ចាប់ផ្ដើមរ៉ូតនាគរាជរបស់គាត់ និងរបស់ខ្ញុំព្រមគ្នា។

រំពេចនោះ ភ្នំភ្លើងតណ្ហាក៏បានផ្ទុះឡើងយ៉ាងខ្លាំងក្លាបំផុត! កម្អែភ្នំភ្លើងដ៏ក្ដៅឧណ្ហៗរបស់បងមង្គលបានបាញ់ស្រោចពេញក្នុងរាងកាយរបស់ខ្ញុំ ខណៈដែលបងសត្យាក៏បានបាញ់បញ្ចេញថាមពលរបស់គាត់មកលើខ្នង និងស្មារបស់ខ្ញុំយ៉ាងជោកជាំ។ រីឯនាគរាជរបស់ខ្ញុំ ក៏បានបាញ់បញ្ចេញទឹកសន្សើមតណ្ហាទៅលើផ្ទៃមុខ និងទ្រូងរបស់បងមង្គល ហាក់ដូចជាការតបស្នងនូវក្ដីសុខដ៏អស្ចារ្យ។

ពួកយើងទាំង ៣ នាក់ ដេកដកដង្ហើមហត់ដង្ហក់ អោបក្រសោបគ្នាជាដុំកំភួនកណ្ដាលបន្ទប់ទឹកដែលពេញដោយចំហាយទឹក។ សំឡេងទឹកផ្កាឈូកនៅតែបន្តហូរស្រោចមកលើរាងកាយអាក្រាតទាំង ៣ ជួយលាងជម្រះកម្អែតណ្ហាឱ្យហូរចុះទៅតាមឥដ្ឋ ជំនួសមកវិញដោយភាពស្ងប់សុខ និងសម្ព័ន្ធភាពដ៏ស៊ីជម្រៅ។

ក្រោយពីជម្រះកាយឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងទន់ភ្លន់រួច ពួកយើងក៏ត្រឡប់មកសម្រាកក្នុងបន្ទប់ដេកវិញ។ ខ្ញុំដេកនៅចន្លោះកណ្ដាលរវាងបុរសដ៏មានអំណាច និងមានមន្តស្នេហ៍ទាំងពីរនាក់។ បងមង្គលអោបខ្ញុំពីខាងឆ្វេង បងសត្យាអោបខ្ញុំពីខាងស្តាំ។

«ម៉េង... យប់នេះឯងពិតជាម្ចាស់ឋានសួគ៌មែន» បងសត្យាខ្សឹប រួចថើបថ្ងាសខ្ញុំ។

ខ្ញុំញញឹមទាំងបិទភ្នែក លង់លក់ក្នុងរង្វង់ដៃដ៏កក់ក្ដៅនៃ "បងប្រុស" ទាំងពីរនាក់ ក្រោមដំបូលខុនដូដែលពោរពេញដោយសេចក្ដីសុខ និងការចងចាំដ៏រោលរាលដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានឡើយ។

ចប់