រឿងក្ដៅសាច់៖ មិត្តភ័ក្របងប្រុស (ហាមក្មេងក្រោមអាយុ១៨ឆ្នាំអាន)

មេឃរលឹមស្រិចៗតាំងពីល្ងាច រហូតដល់យប់ជ្រៅក៏ប្រែជាធ្លាក់ភ្លៀងយ៉ាងជោគជាំ។ សំឡេងផ្គរលាន់គ្រហឹមៗពីចម្ងាយ លាយឡំនឹងខ្យល់បក់បោកមកលើដើមឈើជុំវិញផ្ទះ បង្កើតជាបរិយាកាសដ៏ត្រជាក់ស្រឹប។ បងប្រុសរបស់ខ្ញុំបាននាំមិត្តភក្តិម្នាក់មកពីភ្នំពេញ គឺ បងកាន មកសម្រាកនៅផ្ទះមួយយប់ ព្រោះភ្លៀងខ្លាំងពេកធ្វើដំណើរទៅមុខទៀតមិនរួច។

«ផ្ទះគ្នាបន្ទប់តិចណាស់ កាន! ឯងសម្រាកក្នុងបន្ទប់ជាមួយអាសីហា ប្អូនគ្នាទៅ សង្ឃឹមថាឯងមិនប្រកាន់» បងប្រុសនិយាយទាំងរាក់ទាក់។

បងកានងក់ក្បាលញញឹម រួចដើរចូលមកក្នុងបន្ទប់ខ្ញុំទាំងខ្លួនទទឹកជោក។ គ្រាន់តែឈានជើងចូលដល់ភ្លាម គាត់ក៏ដោះអាវយឺតដែលសើមជោកនោះចេញ បង្ហាញឱ្យឃើញរាងកាយមាំមួន សាច់ដុំទ្រូងសរលោង និងសាច់ដុំពោះដែលឡើងកង់ៗស្អាតប្លែកភ្នែក មិនដូចបុរសនៅជនបទដែលធ្វើការស្រែចម្ការឡើយ។ តំណក់ទឹកភ្លៀងហូរស្រក់តាមសរសៃសក់ ធ្លាក់មកលើស្មាមាំរបស់គាត់ មើលទៅពោរពេញដោយមន្តស្នេហ៍បុរសពេញវ័យ។

«សីហា! សុំទោសផងណា ដែលបងមកជ្រៀតជ្រែកបន្ទប់ឯងយប់នេះ បងប្រុសឯងបង្ខំពេក បដិសេធមិនកើត» បងកាននិយាយទាំងញញឹមស្រស់ រួចទាញកន្សែងមកជូតខ្លួនយ៉ាងរហ័ស។

«បាទ... មិនអីទេបងកាន បងសម្រាកតាមសម្រួលទៅ» ខ្ញុំតបទាំងអឹមអៀម ភ្នែកលួចសម្លឹងមើលចលនាសាច់ដុំខ្នងរបស់គាត់មិនដាក់ភ្នែក។

ក្រោយពេលងូតទឹកជម្រះកាយរួច បងកានស្លៀកតែកន្សែងពោះគោមួយគត់មកអង្គុយលើគ្រែឈើធំជាមួយខ្ញុំ ចំណែកបងប្រុសខ្ញុំគាត់ទៅរៀបចំកន្លែងដេកនៅខាងក្រៅ។ ក្លិនសាប៊ូដុសខ្លួនដែលភាយចេញពីខ្លួនបងកាន លាយឡំនឹងក្លិនកាយបុរសវ័យ ២៧ ឆ្នាំ ធ្វើឱ្យអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំដែលជាក្មេងជំទង់ចាប់ផ្ដើមជ្រួលច្របល់ខ្លាំង។ ភ្លៀងនៅតែធ្លាក់ខ្លាំង ខ្យល់បក់ត្រជាក់ចូលតាមចន្លោះបង្អួច ធ្វើឱ្យបងកានទាញភួយមកដណ្ដប់ រួចបបួលខ្ញុំនិយាយលេងបែបមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធ៖

«យប់នេះត្រជាក់មែនវីវើយ! នៅភ្នំពេញចង់រកខ្យល់ត្រជាក់បែបនេះមិនងាយបានទេ» បងកាននិយាយទាំងរំកិលខ្លួនដេកផ្ងារ កើយដៃម្ខាងមើលទៅដំបូលផ្ទះ។

ខ្ញុំដេកនៅក្បែរគាត់ បេះដូងលោតញាប់ស្ទើរធ្លាយ។ ភាពចង់ដឹងចង់ឃើញបានធ្វើឱ្យខ្ញុំលួចរំកិលដៃនៅក្រោមភួយ ទៅប៉ះនឹងដើមដៃដ៏មាំរបស់គាត់ថ្នមៗ។ បងកានភ្ញាក់បន្តិច គាត់ងាកមកសម្លឹងមើលខ្ញុំទាំងឆ្ងល់។

«សីហា... ឯងធ្វើអីហ្នឹង?» គាត់សួរបែបចាស់ទុំ។

«គឺ... ខ្ញុំឃើញសាច់ដុំបងស្អាតខ្លាំងណាស់ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដឹងថាវា "រឹង" បែបណា» ខ្ញុំឆ្លើយទាំងសំឡេងញ័រៗ រួចបន្តលូកដៃទៅអង្អែលលើក្បាលពោះ ៦ កង់របស់គាត់យឺតៗ។

បងកានដកដង្ហើមធំ រួចចាប់ដៃខ្ញុំជាប់យ៉ាងណែន មុននឹងវាទៅដល់ចំណុចគ្រោះថ្នាក់។ គាត់និយាយទាំងសំឡេងធ្ងន់ៗ តែបង្កប់ដោយភាពស្រទន់៖ «ដេកទៅសីហា កុំលេងបែបនេះអី បងប្រុសឯងនៅខាងក្រៅហ្នឹង... ម្យ៉ាងទៀត ឯងនៅក្មេងណាស់ រឿងខ្លះកុំទាន់ចង់ដឹងពេកអី»។

ទោះបីគាត់ឃាត់ តែខ្សែភ្នែករបស់បងកានដែលសម្លឹងមកខ្ញុំក្នុងភាពងងឹត ហាក់ដូចជាកំពុងតស៊ូជាមួយអារម្មណ៍ខ្លួនឯងយ៉ាងខ្លាំងដែរ។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងបន្ទប់ ធ្វើឱ្យខ្ញុំកាន់តែចង់ដឹងថា តើនៅក្រោមភាពចាស់ទុំមាំមួននោះ បងកានលាក់ទុកអាថ៌កំបាំងអ្វីខ្លះ?

ភ្លៀងនៅតែបន្តធ្លាក់ "តក់ៗ" លើដំបូលផ្ទះ បង្កើតជាសំឡេងបំពេដ៏ងងុយគេង។ បងកានដែលដេកនៅក្បែរខ្ញុំ ហាក់ដូចជាលក់ស៊ប់បាត់ទៅហើយ ព្រោះដង្ហើមរបស់គាត់ចេញចូលវែងៗ និងទៀងទាត់។ ក្លិនក្រអូបស្រទន់ពីសាប៊ូដុសខ្លួន និងកម្ដៅភាយៗចេញពីសាច់ដុំមាំមួនរបស់គាត់ ធ្វើឱ្យខ្ញុំដែលដេកនៅក្បែរ មិនអាចបិទភ្នែកលក់បានទាល់តែសោះ។

ភាពចង់ដឹងចង់ឃើញដែលដុតរោលក្នុងចិត្តតាំងពីពេលល្ងាច បានធ្វើឱ្យខ្ញុំសម្រេចចិត្តធ្វើរឿងដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតមួយ។ ខ្ញុំលូកដៃញ័រៗនៅក្រោមភួយ រំកិលយឺតៗសំដៅទៅរកក្បាលពោះរបស់បងកាន។ ម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំប៉ះនឹងស្បែកពោះដ៏ក្ដៅអ៊ុនៗ និងរឹងមាំ ដែលឡើងកង់ៗ ៦ គ្រាប់យ៉ាងច្បាស់។ ខ្ញុំខាំមាត់សង្កត់អារម្មណ៍ ភ្នែកម្ខាងសម្លឹងមើលមុខគាត់ក្រែងលោគាត់ភ្ញាក់ ឯដៃម្ខាងទៀតចាប់ផ្ដើមអង្អែលតិចៗតាមចន្លោះសាច់ដុំនោះ។

កាន់តែប៉ះ កាន់តែចង់ដឹង... ខ្ញុំបន្តរំកិលដៃចុះមកក្រោមបន្តិចម្ដងៗ រហូតដល់បាតដៃរបស់ខ្ញុំដាក់បីពីលើខោខ្លីរបស់គាត់ ត្រង់ចំណុចដែលក្ដៅបំផុត។ ភាពរឹងមាំដែលលាក់ក្រោមក្រណាត់ខោ ធ្វើឱ្យបេះដូងខ្ញុំលោតញាប់ស្ទើរផ្ទុះ។

រំពេចនោះ... បងកានរំកិលខ្លួនបន្តិច រួចបើកភ្នែកឡើងសម្លឹងមើលមកខ្ញុំក្នុងភាពងងឹត។ ខ្ញុំភ័យញ័រពេញខ្លួន ប្រញាប់ដកដៃចេញវិញភ្លាមៗ រួចបម្រុងនឹងបែរខ្នងរត់គេចធ្វើជាដេកលក់វិញ។ តែអ្វីដែលខ្ញុំមិនដឹង គឺបងកានមិនបានដេកលក់ពិតប្រាកដឡើយ។ គាត់បានដឹងតាំងពីដំបូងថាខ្ញុំកំពុងធ្វើអ្វី តែគាត់ជ្រើសរើសបិទភ្នែកធ្វើជាដេកលក់បន្ត ដើម្បីចង់ដឹងថា តើក្មេងម្នាក់នេះនឹងមានភាពក្លាហានធ្វើអ្វីបន្តទៀត។

ឃើញបងកានហាក់ដូចជាលក់ស៊ប់វិញ ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមប្រមូលសតិឡើងវិញ។ ដៃរបស់ខ្ញុំដែលទើបតែដកចេញមិញនេះ ក៏លូកចូលទៅក្រោមភួយម្ដងទៀត។ លើកនេះ ខ្ញុំមិនត្រឹមតែដាក់ដៃពីលើខោរបស់គាត់ទេ តែខ្ញុំចាប់ផ្ដើមប្រើម្រាមដៃអង្អែលតិចៗតាមទម្រង់នៃភាពរឹងមាំរបស់គាត់ដែលកំពុងតែងើបឡើង។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា សាច់ដុំក្បាលពោះរបស់បងកានរឹងកំព្រឹសភ្លាមៗនៅពេលខ្ញុំប៉ះ ហាក់ដូចជាគាត់កំពុងតែសង្កត់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។

ខ្ញុំកាន់តែក្លាហាន ខ្ញុំលូកម្រាមដៃចូលទៅក្នុងមាត់ខោខ្លីរបស់គាត់បន្តិចម្ដងៗ រហូតដល់ប៉ះចំស្បែកដ៏ក្ដៅភាយ និងភាពមហិមារបស់មិត្តភក្តិបងប្រុសដែលកំពុងតែរង់ចាំ។ ក្នុងចិត្តខ្ញុំភ័យផង អរផង តែអារម្មណ៍ចង់ដឹងចង់ឃើញបានឈ្នះអ្វីៗទាំងអស់។

ទប់លែងជាប់... បងកានស្រាប់តែលូកដៃមាំរបស់គាត់មកចាប់កដៃខ្ញុំជាប់យ៉ាងណែននៅក្រោមភួយ រួចគាត់ដកដង្ហើមធំទាំងបើកភ្នែកឡើងសម្លឹងមើលខ្ញុំចំៗ។

«សីហា... ឯងលេងហួសហេតុពេកហើយណា!» សំឡេងបងកានបន្លឺឡើងស្អកៗ ពោរពេញដោយភាពអត់ធ្មត់ដែលជិតនឹងផ្ទុះ។

«ខ្ញុំ... បងកាន... បងមិនទាន់លក់ទេអី?» ខ្ញុំសួរទាំងញាប់ញ័រ មុខឡើងក្រហមងាំងក្នុងភាពងងឹត។

«បើឯងមក "រាវ" បងបែបហ្នឹង តើឱ្យបងដេកលក់ដោយរបៀបណា?» គាត់និយាយទាំងទាញខ្លួនខ្ញុំឱ្យរំកិលមកកៀកនឹងទ្រូងរបស់គាត់ រហូតដល់យើងអាចមានអារម្មណ៍ពីចង្វាក់បេះដូងគ្នាទៅវិញទៅមក «បងខំទុកឱកាសឱ្យឯងដកដៃចេញហើយ តែឯងបែរជាហ៊ានលូកចូលមកដល់ក្នុងខោបងទៀត... ឯងដឹងទេថា បងកំពុងតែខំទប់អារម្មណ៍ខ្លាំងប៉ុណ្ណា?»

ខ្ញុំដេកធ្មឹង មិនហ៊ានសូម្បីតែរំកិលខ្លួន។ ក្នុងចិត្តភ័យខ្លាចថាបងកាននឹងខឹង តែម្យ៉ាងវិញទៀត ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍រំភើបយ៉ាងចម្លែកនៅពេលឃើញបងកានលែងធ្វើជាដេកលក់បន្ត។

«ខ្ញុំសុំទោសបងកាន... ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដឹង...» ខ្ញុំខ្សឹបតបវិញទាំងញ័រមាត់។

«ចង់ដឹង?» បងកានបន្លឺសំឡេងតិចៗ រួចគាត់ក៏លែងដៃខ្ញុំ តែបែរជាយកដៃនោះមកអង្អែលចង្កេះខ្ញុំវិញ «ឯងចង់ដឹងពីអី? ចង់ដឹងថាបងរឹងមាំប៉ុណ្ណា ឬចង់ដឹងថាបងអាចធ្វើអីខ្លះចំពោះក្មេងដែលចូលចិត្តលួចបន្លំបែបនេះ?»

គាត់និយាយបណ្ដើរ បង្អូសដៃអង្អែលខ្នងខ្ញុំបណ្ដើរ ធ្វើឱ្យខ្ញុំព្រឺពេញខ្លួន។ បងកានរំកិលខ្លួនមកកៀកខ្ញុំជាងមុន រហូតដល់ជើងមាំៗរបស់គាត់មកកៀកកើយនឹងជើងរបស់ខ្ញុំ។

ខ្ញុំដឹងថាខ្លួនឯងលែងមានផ្លូវគេចវេស ក៏សម្រេចចិត្តឆ្លើយទាំងត្រង់ៗតាមចិត្តដែលកំពុងចង់ដឹងចង់ឃើញ៖ «គឺ... ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដឹងថា "របស់" មនុស្សពេញវ័យដូចជាបង... តើវាខុសពីរបស់ខ្ញុំយ៉ាងម៉េចខ្លះ? ខ្ញុំឃើញបងមានរាងកាយមាំមួន... ទើបខ្ញុំចង់ដឹងថាត្រង់ចំណុចនោះ វាមានសភាពបែបណា...»។

បងកានដកដង្ហើមធំ គាត់ហាក់ដូចជាយល់ពីចិត្តក្មេងដែលទើបតែពេញកំលោះ ហើយកំពុងស្ថិតក្នុងវ័យចង់ដឹងចង់ឃើញពីភាពខុសប្លែកនៃរាងកាយ។ គាត់លែងដៃខ្ញុំយឺតៗ រួចនិយាយទាំងសំឡេងស្រទន់ជាងមុន៖

«ប្រសិនបើឯងគ្រាន់តែចង់ដឹង... បងនឹងឱ្យឯងដឹងឱ្យច្បាស់។ តែបងប្រាប់ឯងមុនណា រឿងខ្លះកាលណាឯងបានប៉ះហើយ ឯងនឹងមិនអាចត្រឡប់ក្រោយវិញបានទេ... តើឯងប្រាកដទេ?»

ខ្ញុំងក់ក្បាលជំនួសចម្លើយទាំងមិនរុញរា។ បងកានក៏ចាប់ដៃខ្ញុំយឺតៗ នាំផ្លូវឱ្យលូកចូលទៅក្រោមភួយម្ដងទៀត។ លើកនេះ គាត់មិនបានឃាត់ខ្ញុំត្រឹមមាត់ខោឡើយ តែគាត់បែរជាបើកផ្លូវឱ្យម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំបានប៉ះផ្ទាល់នឹងស្បែកដ៏ក្ដៅភាយ និងភាពអាថ៌កំបាំងដែលខ្ញុំចង់ឃើញបំផុត។

គ្រាន់តែបាតដៃខ្ញុំប៉ះចំ "នាគរាជ" របស់បងកានភ្លាម ខ្ញុំសឹងតែលោតចេញពីគ្រែ ព្រោះទំហំ និងភាពរឹងមាំរបស់វា ខុសដាច់ស្រឡះពីអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ស្គាល់លើរាងកាយខ្លួនឯង។ វាឡើងសរសៃរឹងកំព្រឹស និងមានកម្ដៅដូចរងើកភ្លើង។ ខ្ញុំប្រើម្រាមដៃអង្អែលយឺតៗ ចាប់ពីគល់រហូតដល់ចុងកំពូល ដើម្បីសិក្សាពីភាពខុសប្លែកដែលខ្ញុំតែងតែស្រមៃ។

«ម៉េចដែរ... យល់ច្បាស់ហើយឬនៅ?» បងកានសួរទាំងខាំធ្មេញសង្កត់អារម្មណ៍ ខណៈដែលគាត់ក៏ចាប់ផ្ដើមប្រើដៃម្ខាងទៀតមកអង្អែលចង្កេះខ្ញុំវិញយ៉ាងរោលរាល។

«បងកាន... វាមាំ... ហើយអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់» ខ្ញុំខ្សឹបតបទាំងភាំងស្មារតី។

«បើឯងស្គាល់វាហើយ... បងក៏ចង់ដឹងដែរថា តើក្មេងចង់ដឹងចង់ឃើញដូចឯង ហ៊ានបន្តទៅមុខទៀត ឬក៏ចង់បញ្ឈប់ត្រឹមនេះ?» បងកាននិយាយទាំងរំកិលខ្លួនមកផ្អឹបនឹងខ្នងខ្ញុំ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ពីភាពរឹងមាំរបស់គាត់ដែលកំពុងតែសង្កត់មកលើរាងកាយខ្ញុំយ៉ាងណែន។

បន្ទាប់ពីបានស្ទាបអង្អែល "នាគរាជ" ដ៏មានអំណាចរបស់បងកានរួចមក សីហាហាក់ដូចជាមានភាពក្លាហានជាងមុន។ គេមិនត្រឹមតែចង់ស្វែងយល់ពីមនុស្សធំទេ គេក៏ចង់បង្ហាញពីភាពជាបុរសជំទង់របស់គេទៅកាន់មនុស្សដែលគេកោតសរសើរដែរ។

«បងកាន...» សីហាខ្សឹបទាំងអៀនៗ ដៃលូកទៅទាញជាយភួយមកគ្របឱ្យជិត រួចចាប់ផ្ដើមស្រាតខោខ្លីរបស់ខ្លួនឯងចុះយឺតៗ «ចុះ... ចុះបងចង់មើលរបស់ខ្ញុំវិញទេ? វាមិនទាន់ធំដូចបងទេ តែវា...»។

បងកានសម្លឹងមើលក្មេងប្រុសជំទង់ដែលហ៊ានបង្ហាញភាពបរិសុទ្ធមកកាន់ខ្លួនទាំងចិត្តអាណិត និងគ្រឺតក្នាញ់។ គាត់លូកដៃមាំទៅចាប់កាន់ "កូននាគ" របស់សីហាថ្នមៗ។ ភាពទន់ភ្លន់ និងទំហំខុសគ្នាឆ្ងាយរវាងដៃមាំរបស់គាត់ និងភាពជាបុរសរបស់សីហា ធ្វើឱ្យបរិយាកាសកាន់តែអណ្ដែតអណ្ដូង។

«កូននាគរបស់ឯង គួរឱ្យស្រឡាញ់ណាស់សីហា...» បងកានខ្សឹប រួចក៏ចាប់ផ្ដើមរំកិលខ្លួនមកផ្អឹបនឹងសីហាឱ្យកាន់តែកៀក «បើឯងចង់ដឹងថា មនុស្សធំគេធ្វើបែបណា... បងនឹងបង្រៀនឯង។ មើលបងណា...»។

បងកានចាប់ដៃសីហាឱ្យមកកាន់នាគរាជរបស់គាត់ រួចគាត់យកដៃរបស់គាត់មកក្រោបពីលើដៃសីហាម្ដងទៀត។ គាត់ចាប់ផ្ដើមនាំផ្លូវដៃសីហាឱ្យរុញឡើងចុះយឺតៗ ក្នុងចង្វាក់មួយដែលធ្វើឱ្យអ្នកទាំងពីរដកដង្ហើមញាប់ស្មើគ្នា។

«មនុស្សធំ... គេមិនត្រឹមតែស្ទាបទេ សីហា។ គេត្រូវដឹងពីចំណុចដែលដៃគូមានក្ដីសុខបំផុត» បងកានខ្សឹបបណ្ដើរ បង្អូសដៃសីហាឱ្យសង្កត់ត្រង់ក្បាលនាគបណ្ដើរ។

មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ បងកានក៏ចាប់ផ្ដើមបង្រៀនសីហាឱ្យប្រើ "ដង្ហើម" និង "ការថើប" លាយឡំគ្នា។ គាត់ឱនមកជិតត្រចៀកសីហា រួចប្រើអណ្ដាតលិទ្ធថ្នមៗ បង្កើតជាអារម្មណ៍ព្រឺព្រួចដែលសីហាមិនដែលជួបប្រទះ។ ដៃម្ខាងទៀតរបស់បងកាន ក៏មិនទំនេរដែរ គាត់ជួយដុសខាត់កូននាគរបស់សីហាក្នុងចង្វាក់ស្របគ្នា ធ្វើឱ្យក្មេងជំទង់ម្នាក់នេះរមួលខ្លួនពេញគ្រែ។

«បងកាន... អូយ... បង... ខ្ញុំស្រួលដល់ហើយ» សីហាខ្សឹបទាំងភ័យផង អរផង ខណៈដែលភ្នែកសម្លឹងមើលបងប្រុសដែលកំពុងលក់ស៊ប់នៅក្បែរនោះ។

«ស្ងាត់... សីហា។ ស្ដាប់ចង្វាក់ដៃបង ហើយធ្វើតាម...» បងកានបញ្ជាទាំងសំឡេងរោលរាល។

មេរៀននេះមិនមែនត្រឹមតែជាការរួមភេទឡើយ តែវាជាការបង្រៀនឱ្យស្គាល់ពីក្បួនខ្នាតនៃក្ដីសុខដែលមនុស្សពេញវ័យតែងតែលាក់បាំង។ សីហាព្យាយាមធ្វើតាមគ្រប់ចលនាដែលបងកាននាំផ្លូវ រហូតដល់អ្នកទាំងពីរមានអារម្មណ៍ថា "កម្លាំងធាតុ" ក្នុងខ្លួនកំពុងតែពុះកញ្ជ្រោលដល់កម្រិតកំពូល។

ចង្វាក់ដៃរបស់បងកានកាន់តែញាប់បន្តិចម្ដងៗ ស្របតាមចង្វាក់ដង្ហើមដែលកាន់តែដង្ហក់ខ្លាំងរបស់គាត់។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា "នាគរាជ" របស់គាត់នៅក្នុងដៃខ្ញុំ វាកាន់តែក្ដៅ និងរឹងមាំខ្លាំងឡើងៗ ហាក់ដូចជាជិតដល់ពេលដែលវានឹងបញ្ចេញឫទ្ធិអំណាចចេញមកហើយ។

«សីហា... ជិតដល់ហើយអាអូន... ខ្លាំងបន្តិចទៀត» បងកានខ្សឹបតិចៗក្បែរត្រចៀកខ្ញុំ សំឡេងរបស់គាត់ញ័រទទ្រើក ខណៈដែលដៃម្ខាងទៀតរបស់គាត់ក៏កំពុងតែដុសខាត់ "កូននាគ" របស់ខ្ញុំយ៉ាងញាប់ដៃដូចគ្នា។

ខ្ញុំខាំភួយសង្កត់សំឡេងថ្ងូរ ភ្នែកសម្លឹងមើលទៅបងប្រុសដែលកំពុងដេកលក់យ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់នៅក្បែរនោះទាំងភ័យខ្លាចផង និងស្រើបស្រាលផង។ ភាពតានតឹងដែលខ្លាចបងប្រុសភ្ញាក់ដឹងខ្លួន បែរជាជួយដុតបញ្ឆេះអារម្មណ៍ខ្ញុំឱ្យពុះកញ្ជ្រោលដល់កម្រិតកំពូល។

រំពេចនោះ រាងកាយបងកានឡើងរឹងកំព្រឹស គាត់សង្កត់ដង្ហើមយ៉ាងខ្លាំង រួចចាប់ដៃខ្ញុំឱ្យក្តាប់នាគរាជរបស់គាត់ឱ្យណែនបំផុត។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានកម្លាំងធាតុ "ទឹកអាមិញ" ដ៏ក្ដៅអ៊ុនៗ និងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ បាញ់ចេញមកប្រឡាក់ពេញដៃខ្ញុំ និងភ្លៅរបស់ពួកយើងទាំងពីរនៅក្រោមភួយ។ ក្នុងខណៈពេលជាមួយគ្នា កូននាគរបស់ខ្ញុំក៏បានបញ្ចេញរស្មីសខាប់មកតាមក្រោយ បាញ់ស្រោចទៅលើក្បាលពោះដ៏មាំមួនរបស់បងកានដែរ។

ពួកយើងទាំងពីរដេកដង្ហក់យកដង្ហើមញាប់ស្មើគ្នា ខ្លួនប្រាណនៅតែអោបគ្នាជាប់មិនលែង។ បងកានឱនមកថើបថ្ពាល់ខ្ញុំថ្នមៗ រួចខ្សឹបខ្សៀវដោយភាពគ្រឺតក្នាញ់៖

«ម៉េចដែរ? ស្គាល់មេរៀនមនុស្សធំហើយឬនៅ? ហត់មែនទេអាល្អិត?»

ខ្ញុំងក់ក្បាលទាំងញញឹមអៀនៗ មុខផ្អឹបនឹងទ្រូងរបស់គាត់៖ «ហត់... តែខ្ញុំចូលចិត្តណាស់បងកាន។ វាមិនដូចអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ស្រមៃទាល់តែសោះ វាអស្ចារ្យជាងហ្នឹងឆ្ងាយណាស់»។

បងកានសើចតិចៗក្នុងបំពង់ក គាត់ទាញកន្សែងពោះគោដែលនៅក្បែរនោះមកជូតសម្អាតឱ្យខ្ញុំ និងខ្លួនគាត់យ៉ាងហ្មត់ចត់ មុននឹងរៀបចំសម្លៀកបំពាក់ឱ្យមានរបៀបរៀបរយវិញ ដើម្បីកុំឱ្យបងប្រុសសង្ស័យនៅពេលព្រឹក។

«យប់នេះជាអាថ៌កំបាំងរបស់ពួកយើងពីរនាក់ណា សីហា។ ស្អែកព្រឹក បងត្រូវត្រឡប់ទៅភ្នំពេញវិញហើយ...» បងកាននិយាយទាំងអង្អែលក្បាលខ្ញុំដោយភាពកក់ក្ដៅ។

ខ្ញុំមានអារម្មណ៍អាឡោះអាល័យយ៉ាងខ្លាំង តែខ្ញុំដឹងថា យ៉ាងហោចណាស់ក្នុងរាត្រីភ្លៀងធ្លាក់នេះ ខ្ញុំបានស្គាល់ពីភាពជាបុរសពិតប្រាកដ តាមរយៈការបង្រៀនដ៏រោលរាលរបស់មិត្តភក្តិបងប្រុសម្នាក់នេះ។